تا حالا شنیدید که که باید علم و عمل باهم باشند.یک ضرب المثل هست که میگه:"عالم بی عمل چه ماند به زنبور بی عسل".مطمئنما همه شما این حرف رو قبول دارین.خب بیایم این حرف رو باز کنیم و توضیح بیشتر درباره این ضرب المثل توضیح بدیم.
همان طور که گفتم علم و عمل باید باهم باشند،اما به جز معنی ظاهری آن معنی دیگر هم دارد که عرض خواهم کرد.در حدیث ثقلین که حضرت محمد(ص) در نزدیکی های وفاتشان فرمودند،به طور مختصر این بود که "من دو چیز را در میان شما به امانت می سپارم،یکی قرآن و دیگری اهل بیت".در واقع قرآن همان علم و اهل بیت همان عمل می باشد.قرآن دریای علم می باشد و تنها اهل بیت می باشند که بهتر از همه قرآن را دریافتند؛برای مثال وقتی در خداوند در قرآن می فرماید تقوا پیشه کنید،این اهل بیت هستند که بهتر از همه ویژگی های یک فرد با تقوا را می دانند و آن را بصورت ساده برای مردم تعلیم می دهند.
پس باید برای داشتن ایمان قوی باید خود را هم به اهل بیت و هم به قرآن وصل کنیم تا از چشمه گوارای تقوا بنوشیم.
برچسب:
نویسنده: مهران فلاح